οι 15 αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών

Έπρεπε να κάνω μια τέτοια λίστα. Αγαπώ τον κινηματογράφο και τον παρακολουθώ από μικρό παιδί. Υπάρχουν πολλές αγαπημένες μου ταινίες. Πολλές από αυτές αδικήθηκαν και δεν μπήκαν στην δεκαπεντάδα και για αυτό τον λόγο ήταν δύσκολο να γίνει μια τέτοια (προς το παρόν) λίστα. Ταινίες που πάνω από όλα με έχουν κερδίσει συναισθηματικά. 

15. Ο λαβύρινθος του Πάνα (του Γκιγιερμο Ντελ Τόρο)

Αυτό το σκοτεινό και μαγευτικό παραμύθι του Ντελ Τόρο που θυμίζει την Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων για τους μεγάλους, άλλαξε τον τρόπο που παρακολουθώ σινεμά.

14. Μοντέρνοι Καιροί (του Τσάρλι Τσάπλιν)

Ο Τσάπλιν είναι ένας και μοναδικός. Υπάρχουν πολλές ταινίες του που με έχουν κερδίσει αλλά οι μοντέρνοι καιροί για μένα είναι ένα κλασσικός ανεκτίμητος θησαυρός

13. Το κουρδιστό πορτοκάλι (του Στάνλει Κιούμπρικ)

Βίαιο, πανέξυπνο και ένα από τα ποιο αδικημένα κατορθώματα του Κιούμπρικ. Είναι από τις αγαπημένες μου αυτού του σπουδαίου σκηνοθέτη.

12. Ο εξορκιστής ( του Γουίλιαμ Φρέντκιν)

Αυτή δεν είναι μια σπουδαία ταινία θρίλερ αλλά γενικά είναι μια σπουδαία ταινία. Μιλάει για τον Θεό και για τα λάθη του ανθρώπου που είναι δύσκολο να τα βγάλει από την ψυχή του.

11. Ο μεγάλος Λεμπόφσκι (των Τζόελ και Ίθαν Κόεν)

Για μένα είναι μια ταινία ορόσημο στον κινηματογράφο μόνο και μόνο για τον ποιο διασκεδαστικό και συμβολικό χαρακτήρα του τον Ντούντ.

10. Στην φωλιά του Κούκου (του Μίλος Φόρμαν) 

Δεν γινόταν να μην έβαζα μια ταινία του με τον Τζακ Νίκολσον. Είναι ο αγαπημένος μου ηθοποιός. 

Αυτή η ταινία με κέρδισε λόγω των χαρακτήρων αλλά γενικά το πως όσο τρελός και να είσαι, μην ξεχνάς να είσαι και άνθρωπος. 

9. Αμελί (του  Ζαν Πιέρ Ζοννέτ)

Δεν είμαι άνθρωπος που λατρεύει την γαλλική κουλτούρα. Αλλά αυτή η ταινία είναι ένα μαγικό και εξαιρετικό παραμύθι που σου αφήνει μια γλυκιά αίσθηση της ζωής.

8. Eternal Sunshine of spottless mind (του Μιχέλ Κοντρί)

Είναι φυσικό ότι θα έβαζα αυτήν την ταινία στην λίστα με τις αγαπημένες μου ταινίες. Δεν έχω να πω κάτι απλό. Μια ταινία που σε βάζει στην μίζερη και δύσκολη ζωή της αγάπης και πώς είναι όταν της ξεχάσεις για πάντα.

7.  Se7en (του Ντειβιντ Φίντσερ)

(στο νούμερο 7 το 7 :p) Ένα πανέξυπνο και εξαιρετικό αστυνομικό θρίλερ με πολύ ανατρεπτική ροή με εξαιρετικές ερμηνείες και ένα σοκαριστικό και αναπάντεχο φινάλε.

6. Η νύχτα του κυνηγού (του Τσάρλι Λότον)

Είναι η αγαπημένη μου κλασσική ταινία. Με τρομερό σασπένς και μια τρομερή ατμόσφαιρα για την εποχή του και με διαλόγους που κόβουν σαν μαχαίρι 

5. Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης (του Τιμ Μπάρτον)

Για μένα ο Μπάρτον είναι ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης. Αυτή είναι η αγαπημένη του ταινία και εύχομαι να είναι κάθε μέρα Χριστούγεννα ώστε να την βλέπω κάθε μέρα. Όταν σταματήσω να την βλέπω, τότε θα σταματήσω να είμαι παιδί.

4. Ψυχώ (του Άλφρεντ Χίτσκοκ)

Είναι από τις μοναδικές ταινίες που με έκαναν να σοκαριστώ τόσο πολύ. Είναι πανέξυπνη, είναι τρομακτική ντυμένη και ραμμένη μέσα στο σασπένς. Ο Χίτσκοκ είναι ο δάσκαλος του σασπένς. 

3. Η σιωπή των Άμνων (του Τζόναθαν Ντέμ)

Η σιωπή των Αμνών είναι το ότι ποιο αξιοπρεπές ώστε να ονομάζεται αστυνομικό θρίλερ. Δεν μπορώ να πω κάτι ώστε να το περιγράψω. Μόνο και μόνο επειδή είναι ο Χόπκινς με τον Χάννιμπαλ Λέκτερ... έχω πει πολλά.

2. Ο ταξιτζής (του Μάρτιν Σκορτσέζε)

Όταν βγήκε πέρυσι σε επανέκδοση στο σινεμά αυτή η ταινία αποφάσισα να την δω εκεί, και να μην χαραμίσω να την δω σε DVD. Και έκανα από τις καλύτερες επιλογές. Στο σινεμά αυτή η ταινία είναι μια εμπηρεία. Η μοναδική σκηνοθεσία του Σκορτσέζες αλλά και η ερμηνεία που έκτισε ο Ντε Νίρο την κάνει θησαυρό. Όποιος δεν την έχει δει...να τσακιστεί.

1. Pulp Fiction (του Κουέντιν Τάραντίνο)
Μάγκες τι περιμένατε; Ήμουν ανάμεσα στον Νονό και και στο Pulp Fiction. Αλλά δεν άντεξα, λύγισα. Ο Ταραντίνο είναι μάστερ και με τον κινηματογράφο του μου έχει αλλάξει την ζωή, όπως και αυτή η ταινία. Είναι ένα διαμάντι για μένα, κατί το οποίο το γεμίζουν οι γαμιστεροί διάλογοι, η πρωτότυπη σκηνοθεσία αλλά οι ερμηνείες και οι χαρακτήρες που έχουν γίνει ορόσημο για μένα.

Ταινίες που αδικήθηκαν και δεν μπήκαν στη λίστα (αλλά είναι κομμάτι των ταινιών που αγαπώ)

Ο Νονός (του Φράνσις Φορντ Κόπολα)

Fargo (των Τζόελ και Ίθαν Κόεν)

Blade Runner (του Ρίντλεη Σκότ)

Funny Games (του Μίκαελ Χάνεκε)

Η λαμψη (του Στάνλει Κιούμπρικ)

American Beauty (του Σάμ Μέντες)

Ο νευρικός εραστής (του Γούντι Άλεν) 

Αποκάλυψη τώρα (του Φράνσις Φορντ Κόπολα)

Mememnto (του Κρίστοφερ Νόλαν)
Oldboy ( του Τσάν Γούκ Πάρκ)
Fight Club (του Ντέιβιντ Φίντσερ)