Σαφώς δεν πιάνεται από το προηγούμενο.Το προηγούμενο ήταν μια ΤΑΙΝΙΑΡΑ. Εδώ βλέπουμε μια ταινία με πάθος από τον σκηνοθέτη με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας - και όποιον πάρει ο χάρος-. Εγώ πήγα να την δω επειδή είμαι φαν του Μπάτμαν και να πω την αλήθεια δεν απογοητεύτηκα καθόλου.Δεν καταλαβαίνω κάποιους η οποίοι δεν γουστάρουν τον Μπάτμαν και ειδικά του Νόλαν. Ο Μπάτμαν του Νόλαν κρύβει μια αναρχία, το σκοτεινό κομμάτι του σκοτεινού ιππότη που το έκανε ο Μπάρτον πριν λίγα χρόνια αλλά με ένα άκρως διαφορετικό τρόπο. Τώρα οι ερμηνείες δεν με έψησαν. Ο μόνος που μου έκανε touch ήταν ο μοναδικός Μάικλ Κέιν όπου είναι ηθοποιάρα και αξίζει συγχαρητήρια. Από τον Μπέιν (Τομ Χάρντι ) δεν περίμενα και πολλά, αλλά όσα περίμενα τα είδα και έμεινα ικανοποιημένος. Η Χάθαγουεϊ οπού ήταν ένα κομμάτι της ιστορίας δεν με κέρδισε ως Σελίνα/Κάτγουμαν. Νομιζω ότι ο Κρίστιαν Μπέιλ είναι ο ποιο άμεσος και αποτελεσματικός Μπάτμαν,και δεν θέλω αντιρρήσεις. Αν σας άρεσε το προηγούμενο να πατέ να το δείτε με τα χίλια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου