Ένας εγωπαθής αστέρας του βωβού κινηματογράφου,πέφτει τυχαία πάνω σε μια άσημη ηθοποιό,μη γνωρίζοντας ότι έχει συναντήσει ένα φρέσκο αίμα του ομιλούντος κινηματογράφου και έτσι δημιουργείται ένας μεγάλος έρωτας. Τα πράγματα όμως αλλάζουν στους δρόμους του Χόλιγουντ.
“Φτου,και επιτέλους βγαίνω”. Ο καλός κινηματογράφος σου κλείνει το μάτι. Ασπρόμαυρη βουβή ταινία made in 2011 εν ονόματι σκηνοθεσία Μισέλ Χαζαναβίσιους ο οποίος κάνει μια ταινία φόρο τιμής στην πανέμορφη γενιά της 7ης τέχνης και αφήνει το κοινό άλλα και τους ηθοποιούς χωρίς μιλιά και λιάλιά. Θεατρικό ντεμπούτο από τον Ζάν Ντιζαρντέν οπού τζάμπα θα βάλει η Ακαδημία τις υποψηφιότητες για το Όσκαρ καλύτερης Αντρικής Ερμηνείας,το τσεπάκι ανοιχτό.
Ένα αριστούργημα από τα λίγα.
Κερδίζει χρώμα.
Κερδίζει ερμηνείες.
Κερδίζει όνειρα.
Κερδίζει τις καρδιές όλων μας.
Αν δεν σε αγγίξει και αυτή η ταινία για φέτος είσαι για λύπηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου